افسردگی دوران حاملگی خطر مبتلاشدن به اوتیسم را افزایش می دهد؟
برتریها: خراسان رضوی پژوهشگران شواهد قانع کننده ای ارایه کردند که نشان می دهد، افسردگی دوران حاملگی خطر مبتلاشدن به خصوصیات در رابطه با اوتیسم را در خردسالان نوپا بالا می برد و این تاثیر خصوصاً بر دختران خیلی قوی است.
یافته های گروه تحقیقاتی بخش روانپزشکی دانشگاه توهوکو ژاپن، حاصل بررسی گروه بزرگ ژاپنی متشکل از بیشتر از ۲۳ هزار جفت مادر و کودک (مطالعه هم گروهی تولد و سه نسلی پروژه مگابانک پزشکی توهوکو) است و با آزمایش روی موش ها پشتیبانی می شود. این یافته ها، بینش های مهمی در مورد چگونگی تأثیر سلامت روان مادر بر رشد و تکامل عصبی اولیه عرضه می کند که می تواند به ایجاد دستورالعمل هایی برای حفاظت از سلامت مادر و کودک کمک نماید.
ردیابی افسردگی و خصوصیت های اوتیسم
ژیکیان یو و هیروآکی تومیتا، محققان این پژوهش، علایم افسردگی را در اوایل و اواسط حاملگی و یک ماه بعد از زایمان ارزیابی کردند. نمرات بالاتر مادر در مقیاس فشار روانی کسلر(K6) یا مقیاس افسردگی بعد از زایمان ادینبورگ (EPDS) به صورت قابل توجهی با افزایش خصوصیات در رابطه با اوتیسم در کودکان نوپا مرتبط بود، همانطور که توسط مقیاس رفتار اوتیسم توکیو (TABS) اندازه گیری شد.
نکته قابل توجه این است که هرچند اوتیسم در پسران شایع تر است، اما خطر اوتیسم در رابطه با افسردگی دوران حاملگی مادران بخصوص در دختران بیشتر بود. علاوه بر این، دختران وزن کمتری در هنگام تولد داشتند و ارتباط قوی تری بین خصوصیات اوتیسم و اختلال در پیوند مادر و نوزاد (مقیاس پیوند مادر به نوزاد؛ MIBS) وجود داشت.
مدل موش مسیرهای بیولوژیکی را آشکار کرد
محققان جهت بررسی مکانیسم های بیولوژیکی زیربنایی این یافته ها، مدل استرس دوران حاملگی را در موش های مادر ایجاد کردند. مادران تحت استرس، رفتارهای شبیه افسردگی و کاهش مراقبت مادرانه داشتند، در حالیکه فرزندان دختر آنان، الگوهای رفتاری معمول اوتیسم، ازجمله افزایش خودآراستگی و اختلال در تشخیص تازگی های اجتماعی را نشان دادند.
تجزیه وتحلیل های مولکولی بیشتر، کاهش بیان اکسی توسین (ملقب به «هورمون عشق») را در میکروگلیاهای قشر جلوی مغز مادران تحت استرس و کاهش بیان گیرنده اکسی توسین را در قشر جلوی مغز فرزندان دختر آنان نشان داد.
این یافته ها نشان دهنده مسیر عصبی-زیستی خاص جنسیت بوده که از راه آن استرس دوران حاملگی ممکنست رشد اجتماعی را مختل کند. از آنجائیکه پیام رسانی اکسی توسین برای پیوند مادرانه و رفتار اجتماعی ضروری شمرده می شود، اختلالات در این سیستم ممکنست به توضیح این مساله کمک نماید که چرا دختران بخصوص در مقابل استرس مادران صدمه پذیر به نظر می رسند.
پیامدهای مراقبت و تفسیر
این مطالعه اهمیت اجتماعی دفاع از سلامت روان مادران را از شروع حاملگی برجسته می کند. عرضه مراقبت و نظارت روانشناختی مناسب می تواند به کاهش دستاوردهای نامطلوب رشدی در کودکان، بخصوص در دختران، کمک نماید.
این یافته ها تاکید نمودند که سلامت مادران پایه و اساسی برای سلامت رشدی بلند مدت کودکان است و مبنای علمی برای راهبردهای مداخله سریع حساس به جنسیت فراهم می آورد.
این مطالعه برمبنای تشخیص های بالینی افسردگی مادران یا اختلال طیف اوتیسم در کودکان نبود بلکه بر رابطه بین معیارهای مبتنی بر پرسشنامه از علایم افسردگی مادران و فاکتورهای خصوصیات رفتاری در رابطه با اوتیسم تمرکز داشت.
سایت مدیکال اکسپرس گزارش کرد، هرچند یافته ها نشان نمی دهند که افسردگی دوران حاملگی مادر به صورت مستقیم باعث اختلال طیف اوتیسم می شود، اما بر اهمیت دفاع از سلامت روان مادر در دوران بارداری، بخصوص با عنایت به تاثیرات بالقوه وابسته به جنسیت بر دستاوردهای عاطفی و رشدی کودکان، تأکید می کنند.
یافته های این مطالعه در مجله «روانپزشکی مولکولی» (Molecular Psychiatry) انتشار یافته است.
منبع: bartariha.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد افسردگی دوران حاملگی خطر مبتلاشدن به اوتیسم را افزایش می دهد؟