تحول در پارادایم صنعت ساختمان با فناوری ساخت هوشمندتر و کم کربن
به گزارش برتریها، معاون علمی رئیس جمهور اظهار داشت: صنعت ساختمان باید با پذیرش فناوری ها و رعایت الزامات مبحث ۱۹ ساختمان، در راه ساخت سریع تر، هوشمندتر و کم کربن گام بردارد.
گزارش خبرگزاری مهر به نقل از معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری، حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رییس جمهور، بامداد امروز ۲۹ مرداد و در حاشیه بازدید از بیست وششمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان، با تشریح نگاه جدید به نقش فناوری و اقتصاد دانش بنیان در این صنعت، اظهار داشت: اگر بخواهیم نمایشگاه صنعت ساختمان را از منظر فناوری و اقتصاد دانش بنیان نگاه نماییم، این رویداد باید فراتر از نمایش محصولات و تجهیزات، به بستری برای اتصال ایده، فناوری، سرمایه، پروژه و بازار تبدیل گردد و در نهایت به ایجاد قدرت ملی منجر شود.
وی ضمن اشاره به تغییر پارادایم در تعریف قدرت در صنعت ساختمان اضافه کرد: در پارادایم جدید معاونت علمی، قدرت در صنعت ساختمان فقط به این معنا نیست که کشور بتواند ساختمان های بیش تری بسازد؛ قدرت حقیقی آن است که بتوانیم سریع تر، هوشمندتر، کم مصرف تر، قابل اندازه گیری تر و کم کربن تر بسازیم. این همان نقطه ای است که فناوری، مقررات و بازار به یکدیگر می رسند.
معاون علمی رییس جمهور، یکی از مهم ترین نشانه های این تغییر را ویرایش جدید و پنجم مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان دانست و اظهار داشت: «مبحث ۱۹» دیگر صرفا در رابطه با عایق کاری دیوار و پنجره نیست، بلکه نگاه آن به کل عملکرد ساختمان گسترش پیدا کرده است.
افشین افزود: در رویکرد جدید، ساختمان باید از نظر مصرف انرژی رتبه بندی شود، مصرف حقیقی آن قابل اندازه گیری باشد، تجهیزات آن در صورت لزوم هوشمند و قابل کنترل باشند و آثار انرژی و کربنی آن در طول چرخه عمر مورد توجه قرار گیرد.
وی ضمن اشاره به رده بندی انرژی ساختمان ها در مبحث ۱۹ توضیح داد: در این مبحث، ساختمان ها در گروه های انرژی A تا D قرار می گیرند و شاخص اصلی، شدت مصرف انرژی بر حسب کیلووات ساعت بر مترمربع در سال است. برای مثال، در یک ساختمان مسکونی نمونه در تهران، حرکت از حدود رده D به B می تواند شدت مصرف انرژی را تقریبا نصف کند و رسیدن به رده A نیز در یک سناریوی نظری می تواند به حدود ۷۵ درصد کاهش شدت مصرف منجر شود.
رئیس بنیاد ملی نخبگان با تاکید بر اهمیت این مورد در مقیاس ملی اظهار داشت: اهمیت این تغییر زمانی روشن تر می شود که به مقیاس انرژی کشور دقت نماییم. مصرف نهائی انرژی ایران در حدود ۷.۱ میلیارد کیلووات ساعت معادل انرژی در روز برآورد می شود و ساختمان ها حدود ۴۰ درصد از مصرف نهائی انرژی کشور را به خود اختصاص می دهند؛ در صورتیکه در جهان، سهم ساختمان ها حدود ۳۰ درصد است.
وی اضافه کرد: اگر بتوانیم فقط سهم ساختمان را از حدود ۴۰ درصد به سطح ۳۰ درصد نزدیک نماییم، به شکل نظری حدود ۷۱۰ میلیون کیلووات ساعت در روز صرفه جویی انرژی خواهیم داشت؛ یعنی حدود ۲۵۹ میلیارد کیلووات ساعت در سال.
افشین افزود: اگر ارزش هر کیلووات ساعت انرژی صرفه جویی شده را فقط ۵ سنت دلار درنظر بگیریم، این کاهش مصرف ارزشی در حدود ۳۵ میلیون دلار در روز و نزدیک به ۱۲ میلیارد دلار در سال خواهد داشت. از نظر انرژی نیز این مقدار معادل حدود ۳۰ هزار مگاوات توان پیوسته است.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری با این وجود تاکید کرد: البته این عدد، معادل انرژی نظری است و نباید مستقیماً به تعداد نیروگاه برق تعبیر شود، برای اینکه بخش مهمی از انرژی مصرفی ساختمان ها در ایران به شکل مستقیم از گاز تامین می شود.
وی با اشاره به اینکه این اعداد اهمیت راهبردی بهینه سازی ساختمان را نشان می دهد، اظهار داشت: این ارقام نشان می دهند که بهینه سازی ساختمان صرفا یک مبحث محیط زیستی یا مهندسی نیست؛ بلکه یک مساله جدی اقتصادی و راهبردی است
افشین در ادامه ضمن اشاره به مفهوم ساختمان قابل اندازه گیری در ویرایش جدید مبحث ۱۹ اظهار داشت: دیگر کافی نیست ساختمانی روی کاغذ کم مصرف باشد؛ باید بتوان مصرف حقیقی آنرا در زمان بهره برداری اندازه گرفت، پایش کرد و در صورت مشاهده انحراف، نسبت به اصلاح آن اقدام نمود. اینجاست که سامانه هائی مانند EMS و BMS اهمیت پیدا می کنند.
وی توضیح داد: EMS یا سامانه مدیریت انرژی، وظیفه اندازه گیری، تحلیل و کنترل مصرف انرژی را بر عهده دارد و BMS نیز مدیریت تجهیزات ساختمان را انجام می دهد. در ساختمان های بزرگ و مشمول مقررات، این سیستم ها از یک گزینه لوکس فاصله گرفته اند و به ابزار مدیریت حقیقی انرژی تبدیل گشته اند.
معاون علمی رئیس جمهوری همینطور انرژی های تجدیدپذیر را یکی دیگر از محورهای مهم رویکرد جدید مبحث ۱۹ دانست و اظهار داشت: در ویرایش جدید مبحث ۱۹، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر صرفا یک سفارش کلی نیست و برای گروه هایی از ساختمان ها به شکل مرحله ای اجبار پیدا کرده است. این یعنی ساختمان آینده فقط مصرف کننده انرژی نیست؛ بلکه باید بتواند بخشی از انرژی مورد نیاز خویش را نیز تولید نماید.
رئیس بنیاد ملی نخبگان ضمن اشاره به تغییر مهم دیگر در رویکرد مقررات ساختمانی اضافه کرد: ورود جدی تر مفهوم چرخه عمر یا LCA از دیگر تغییرات مهم می باشد. در این نگاه، ساختمان فقط در زمان بهره برداری ارزیابی نمی گردد، بلکه استخراج مواد اولیه، تولید مصالح، حمل، ساخت، تعمیرات، بهره برداری، تخریب و بازیافت نیز مورد توجه قرار می گیرند.
وی افزود: به همین دلیل، مفهوم کربن نهفته مصالح اهمیت پیدا کرده است. ممکنست یک ساختمان در زمان بهره برداری انرژی کمی مصرف کند، اما اگر مصالح آن با مصرف انرژی و انتشار کربن خیلی بالا ساخته شده باشند، نمی توان صرفا با نگاه به قبض انرژی، آنرا ساختمانی کاملا سبز دانست.
افشین با تشریح مفهوم ساختمان سبز اظهار داشت: در همین چارچوب است که مفهوم ساختمان سبز معنا پیدا می کند؛ ساختمانی که در طول چرخه عمر خود انرژی و آب کمتری مصرف کند، کربن و پسماند کمتری تولید نماید، کیفیت محیط داخلی مناسبی داشته باشد و عملکرد آن قابل اندازه گیری و مدیریت باشد.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری در قسمت دیگری از سخنان خود به اهمیت فناوری های دیجیتال در صنعت ساختمان اشاره نمود و اظهار داشت: مبحث BIM و دوقلوی دیجیتال نیز در همین مسیر قابل فهم است. BIM فقط مدل سه بعدی ساختمان نیست؛ بلکه یک مدل اطلاعاتی است که اطلاعات معماری، سازه، تأسیسات، مصالح و تجهیزات را یکپارچه می کند.
وی اضافه کرد: دوقلوی دیجیتال یک مرحله جلوتر است؛ یعنی این مدل به داده های حقیقی ساختمان در زمان بهره برداری متصل می شود. درنتیجه، ساختمان پس از تحویل، «حافظه» و «داده زنده» دارد و مدیر بهره برداری می تواند وضعیت مصرف، تجهیزات و نگهداری را به شکل حقیقی رصد کند.
افشین با تاکید بر لزوم باز تعریف جایگاه نمایشگاه صنعت ساختمان در قالب اقتصاد دانش بنیان اظهار داشت: ازاین رو جایگاه نمایشگاه صنعت ساختمان در پارادایم جدید معاونت علمی و اقتصاد دانش بنیان باید فراتر از نمایش محصول تعریف شود.
وی افزود: نمایشگاه باید جایی باشد که مساله صنعت به فناوری وصل شود، فناوری به سرمایه و پروژه حقیقی متصل شود و پروژه به بازار و ثروت برسد.
معاون علمی رئیس جمهوری تصریح کرد: اما در پارادایم قدرت بنیان، حتی این هم کافی نیست. هدف غائی اینست که فناوری به قابلیت ملی تبدیل شود؛ قابلیت کاهش مصرف انرژی، قابلیت ساخت سریع تر، قابلیت صنعتی سازی، قابلیت مدیریت هوشمند ساختمان، قابلیت کاهش کربن و قابلیت رقابت در بازارهای منطقه ای و جهانی.
وی تاکید کرد: بنابراین می توان گفت قدرت آینده صنعت ساختمان در صرف ساختن نیست؛ در توان ساخت سریع تر، هوشمندتر، کم مصرف تر، قابل اندازه گیری و کم کربن است. نمایشگاه باید جایی باشد که این توانایی ها از ایده به فناوری، از فناوری به پروژه و از پروژه به ثروت و قدرت ملی تبدیل شوند.
افشین در آخر اظهار داشت: اگر بتوانیم نمایشگاه صنعت ساختمان را به چنین سکویی تبدیل نماییم، موفقیت آن دیگر فقط با تعداد غرفه ها و بازدیدکنندگان سنجیده نمی شود؛ بلکه باید دید چند فناوری بعد از نمایشگاه وارد پروژه حقیقی شده، چه میزان انرژی و منابع صرفه جویی کرده و چه مقدار توان صنعتی و اقتصادی برای کشور به وجود آورده است
گفتنی است بیست وششمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان از ۲۷ تا ۳۰ مردادماه ۱۴۰۵ در محل دائمی نمایشگاه های بین المللی تهران و به همت اتاق تعاون ایران برگزار می گردد و دامنه وسیعی از شرکت ها و فعالین حوزه ساختمان، مصالح، تجهیزات و فناوری های مرتبط را گردهم آورده است.
این رویداد، بستری برای معرفی تکنولوژی های جدید، توسعه ارتباطات تجاری و آشنایی فعالین صنعت با راهکارهای جدید در حوزه ساخت وساز فراهم آورده است.
منبع: برتریها
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد تحول در پارادایم صنعت ساختمان با فناوری ساخت هوشمندتر و کم کربن