مردان نفتی پس از انقلاب وزارت کابینه سیزدهم به چه کسی می رسد؟

مردان نفتی پس از انقلاب وزارت کابینه سیزدهم به چه کسی می رسد؟ برتریها: «جواد اوجی» در حالی بعنوان سکاندار وزارت نفت معرفی شده که این وزارتخانه با سخت ترین شرایط تحریم در سالهای اخیر مواجه و همین مساله منجر به بروز مشکلات کارگری در این دستگاه شده است. مدیریت این چالش از مهم ترین اولویت های وزیر جدید خواهد بود.


وزارت نفت از مهم ترین وزارتخانه ها در ساختار اداری و سیاسی کشور است که نقش اساسی در تامین ارز مورد نیاز و منابع مالی لازم جهت اداره کشور را بر عهده دارد. اکتشاف، استخراج، فراوری و صادرات نفت از اصلی ترین وظایف این وزارتخانه است. از طرف دیگر همیشه به علت این جایگاه در نوک پیکان تحریم های ظالمانه مقابل ملت ایران قرار داشته و بیشترین لطمه ها را از این حیث دیده است.
بعد از انقلاب با تغییر رویکرد نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی نسبت به صنعت نفت، ضرورت تأسیس وزارتخانه ای با ساختاری تازه بعنوان وزارت نفت احساس شد بدین جهت دولت موقت تاسیس این وزارتخانه را به شورای انقلاب پیشنهاد کرد و این شورا بعد از بررسی های لازم در هشتم مهر ۱۳۵۸خورشیدی «لایحه قانونی تاسیس وزارت نفت» را در چهار ماده تصویب و برای اجرا به دولت ابلاغ نمود.
بر اساس قانون تاسیس وزارت نفت، شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی گاز، صنایع پتروشیمی و همه شرکت های تابعه بعنوان زیرمجموعه وزارت نفت قلمداد می شدند بطوریکه موظف بودند بعد از تهیه و تدوین بخشنامه ها، مقررات و اتخاذ روش ها و سیستم های تشکیلاتی، تمام امور خودرا زیر نظر وزیر نفت انجام دهند.
براساس لایحه چهار ماده ای تصویب شده که از جانب مهندس سوداگر پیشنهاد شده بود، وزیر نفت عضو شورای اقتصاد شد و مسئولیت های وزارت امور اقتصادی و دارایی در امور نفت به این وزارتخانه تفویض شد. بدین سان وزارت نفت بعنوان یکی از گسترده ترین و مهم ترین وزارتخانه های کشور جایگاه خودرا در ساختار اجرائی کشور باز کرد.
وزیران نفت ایران در ادوار بعد از انقلاب اسلامی

وزیر پیشنهادی دولت سیزدهم برای وزارت نفت مهندس جواد اوجی است.




اوجی متولد ۱۳۴۵/۰۵/۰۲ در شیراز است. اوجی وزیر پیشنهادی نفت دولت سیزدهم مدیرعامل اسبق شرکت ملی گاز ایران و دارای مدرک تحصیلی لیسانس مهندسی نفت با رتبه سوم از دانشگاه صنعت نفت اهواز است. او از سال ۱۳۶۹ در صنعت نفت استخدام و مشغول به کار شده است.
سوابق اجرایی
- مدیر عامل و عضو هیات مدیره شرکت انرژی گستر سینا

- مدیر عامل گروه اقتصاد مفید

- مدیر عامل و نایب رییس هیأت مدیره هلدینگ توسعه پترو مفید

- رییس هیأت مدیره هلدینگ سرمایه گذاری صنایع پتروشیمی

- رییس هیأت مدیره شرکت مهندسی توسعه گاز ایران

- عضو هیأت رئیسه صندوق بازنشستگی صنعت نفت

- معاون وزیر نفت و مدیر عامل شرکت ملی گاز ایران

- رییس هیأت مدیره نظارت بر تولید و پالایشگاه های گازی

- عضو هیأت امنای دانشگاه صنعت نفت

- مدیر عامل و نایب رییس هیأت مدیره شرکت بهره برداری نفت و گاز زاگرس جنوبی

- معاونت فنی شرکت بهره برداری نفت و گاز زاگرس جنوبی

- رییس مهندسی نفت شرکت بهره برداری نفت و گاز زاگرس جنوبی

- کارشناس ارشد ارزیابی مخازن نفت و گاز نفت مناطق مرکزی

- کارشناس ارشد مخازن نفت و گاز اداره مهندسی نفت مناطق نفت خیز جنوب
هیئت مدیره شرکت نفت و گاز رضوی (متعلق به آستان قدس رضوی) از سال ۹۸ تاکنون
وزارت نفت پس از انقلاب اسلامی ۱۰ وزیر را تجربه کرده که البته در این فهرست نام زنگنه دوبار به چشم می خورد و او بیشترین سابقه مدیریت ارشد را در این وزرات خانه از آن خود کرده است. در ادامه مروری اجمالی بر سوابق همه مردان نفتی پس از انقلاب خواهیم داشت.

بیژن نامدار زنگنه(۱۳۹۲ -۱۳۹۶)

زنگنه از نظر سیاسی دارای گرایش اصلاح طلبی بوده و سابقه عضویت در حزب کارگزاران سازندگی و بنیاد باران در کارنامه خود دارد. وی که با تشکیل دولت نهم کنار گذاشته شد. در دولت یازدهم دعوت به کار شد و ۸ سال سکان وزارت نفت را در دوران ریاست جمهوری حجت الاسلام دکتر «حسن روحانی» بر عهده گرفت. در این مقطع زمانی کشور با شدید ترین تحریم ها از طرف آمریکا مواجه گردید که بیشترین جهت گیری این تحریم ها هم صنعت نفت و کوشش برای صفر کردن صادران نفت ایران بود. زنگنه از کلیدی ترین وزیران دولت یازدهم و دوازدهم بود.

رستم قاسمی(۱۳۹۰-۱۳۹۲)

«رستم قاسمی» متولد شهرستان مُهر و دانش آموخته مهندسی عمران بود که سابقه فعالیت در قرارگاه خاتم الانبیا نیز داشت. وی با حاشیه ها و تلاطم هایی که در مدیریت وزارت نفت به وجود آمده بود با ۲۱۶ رای موافق، تصدی این وزارتخانه را در دست گرفت.
این دوران با تشدید تحریم های بین المللی مقابل ایران همزمان شده بود و صادرات نفت ایران توسط آمریکا و اتحادیه اروپا تحریم شد اما قاسمی به علت اظهارنظرهای مختلف درباب تحویل نفت به خارجی ها و البته تعدادی از کشورهای خاص، نتوانست برنامه جامعی از تعامل با کشورهای خارجی تدوین کند.
در زمان احمدی نژاد یک دکل نفتی ناپدید شد که در دوره های بعدی خبرهای زیادی در رابطه با آن بوجود آمد. تحریم بنزین توسط آمریکا از دیگر اتفاقات مهم در زمان وزرات قاسمی است که کشورمان با ابتکاراتی توانست این تحریم را مدیریت کرده و نیاز داخل کشور را تامین کند. شروع تحریم های گسترده صنعت نفت کشور هم در این مقطع زمانی انجام شد. قاسمی در دولت سیزدهم بعنوان وزیر پیشنهادی وزارت راه معرفی شده است.

مسعود میرکاظمی(۱۳۸۸-۱۳۹۰)

«مسعود میرکاظمی» متولد اردستان و دارای مدرک دکتری مهندسی صنایع، وزیر تجاری دولت نهم بود که در دولت دهم با کسب ۱۴۷ رأی، از مجموع ۲۸۶ رأی موجود در مجلس کمترین رأی اعتماد در بین وزرای دولت را به خود اختصاص داد تا سکان وزارت نفت را در اختیار بگیرد.
وی کمتر از ۲ سال تغییرات گسترده ای در سطوح مختلف مدیریتی صنعت نفت ایجاد کرد که به خانه نشینی خیلی از مدیران نفتی انجامید.
میرکاظمی که منتقدان زیادی داشت سرانجام در اردیبهشت ۱۳۹۰خورشیدی و در امتداد اجرای ماده ۵۳ قانون برنامه پنجم، مصوب مجلس شورای اسلامی و ادغام وزارتخانه های نفت و نیرو، برکنار شد. مدتی بعد با منتفی شدن ادغام وزارت نفت و نیرو، قرار بود بار دیگر میرکاظمی به وزارت نفت بازگردد اما با مخالفت رئیس دولت همراه شد و خود احمدی نژاد، سرپرستی وزارت نفت را برعهده گرفت و وزیر خودرا عزل کرد. هرچند با مخالفت مجلس با سرپرستی این وزارتخانه، در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ شورای نگهبان سرپرستی احمدی نژاد را مغایر با اصل ۱۳۵ قانون اساسی تشخیص داد و در نهایت رستم قاسمی را برای تصدی وزارت نفت به مجلس معرفی گردید.

غلامحسین نوذری(۱۳۸۶-۱۳۸۸)

«غلامحسین نوذری» متولد کازرون و دانش آموخته مدیریت صنعتی که سابقه مدیرعاملی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران و ریاست هیات مدیره شرکت ملی حفاری ایران، حفاری شمال و شرکت نفت پارس را در کارنامه شغلی خود داشت، در دولت نخست احمدی نژاد و بعد از برکنار هامانه سکان وزارت نفت را در دست گرفت.
نوذری که فعالیتش در صنعت نفت را از رده های میانی بزرگترین تولیدکننده نفت کشور یعنی شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب آغاز نموده بود، بعد از معرفی بعنوان وزیر نفت به سرعت توسط بدنه نفت و مدیران نفتی پذیرفته شد و در زمان وزارتش این روابط نزدیک با کارکنان نفتی را حفظ کرد و همین مورد موفقیت وی را طی این دوران رقم زد.
در این دوره مصوبه راه اندازی خط لوله «سیری به عسلویه» تایید شد تا برمبنای آن برای بکارگیری گاز سلمان برای مصرف داخل راه اندازی خط لوله شروع شود. نوذری با این مصوبه به کرسنت اعلام نمود چنانچه حاضر به اصلاح قیمت نشوند گاز سلمان را برای مصارف داخل به عسلویه راهی خواهدنمود. در ۱۳۸۷ و با نزدیک شدن به انتها توسعه میدان سلمان «حمید جعفر» مدیر عامل شرکت به تهران آمد و با علی کردان در وزارت کشور دیدار نمود. طی این جلسه ها کرسنت اعلام نمود که با شرایط ایران کنار آمده و آماده اجرائی شدن قرارداد است اما بعد از چند هفته رسماً اعلام نمودند که می خواهند در داوری ادعای خودرا مطرح کنند.
به این ترتیب در ۱۳۸۸خورشیدی و در صورتیکه سه سال از موعد مقرر برای اجرائی شدن قرارداد کرسنت می گذشت، شرکت کرسنت به علت توقف یکجانبه آن از جانب ایران، به دادگاه بین المللی لاهه شکایت نمود.
البته باید اشاره نمود که از زمان امضای قرارداد تا روز شروع فروش گاز به کرسنت حدود چهار سال فاصله بود تا ایران میدان گازی سلمان را توسعه دهد و با بهره برداری از تاسیسات، گاز را برای فروش به کرسنت راهی خط لوله کند.
هرچند برای توسعه این میدان، شرکت تاسیسات دریایی بعنوان شرکت توسعه دهنده برگزیده شد اما بعد از مدتی امر توسعه این میدان به شرکت تازه تاسیس پترو ایران رسید که هیچ تجربه ای در زمینه توسعه میادین نداشت و انتخاب این شرکت برای توسعه میدان سلمان بسیار عجیب بود خصوصاً آنکه توسعه این میدان پیوند عمیقی با یک قرارداد بین المللی و تعهدآور داشت.
در دوران نوذری با بهره بردن از زیرساخت های پایه گذاری شده در طول هشت سال وزارت زنگنه ظرفیت تولید نفت خام ایران، به بالای چهار میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه در روز رسید با این وجود دوران وزارتش تنها تا شهریور ۱۳۸۸خورشیدی ادامه داشت.

کاظم وزیری هامانه(۱۳۸۴-۱۳۸۶)

آغاز دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، تلاطم های مدیریتی مانند خیلی از حوزه های دیگر به وزارت نفت نیز سرایت کرد که اولین نشانه آن وزارت کوتاه مدت «کاظم وزیری هامانه» دانش آموخته مهندسی مکانیک بود.
در این زمان نمایندگان مجلس برای اولین بار در جمهوری اسلامی به سه کاندیدای وزارت نفت دولت احمدی نژاد رای اعتماد ندادند. علی سعیدلو دانش آموخته دکتری مدیریت راهبردی، به علت عدم تحصیلات در رابطه با نفت و نداشتن تجربه کافی، صادق محصولی به جهت عدم اطمینان از رای اعتماد انصراف داد و محسن تسلطی هم نتوانست رای اعتماد به دست آورد تا سرانجام وزیری هامانه بعنوان چهارمین وزیر معرفی شده در شهریور ۱۳۸۴خورشیدی سکان هدایت وزارت نفت را به دست بگیرد.
مهمترین مساله در این دوره قرارداد کرسنت بود چونکه در همان سال نخست شروع دولت و در ۱۰ بهمن ۱۳۸۴ خورشیدی محمدرضا رحیمی رئیس دیوان محاسبات کشور با استدلال به صرفه نبودن این قرارداد، از آن به «خیانت» تعبیر کرد و خواهان لغو آن شد.
بنابراین سخنان رحیمی آغازی بر بلاتکلیفی قرارداد کرسنت شد هرچند زنگنه در واکنش به این اظهارات اظهار داشت که این بهترین قرارداد گازی بوده که تا کنون امضاء شده است اما دولت نهم شرایط قیمتی، نقطه تحویل و ضمانت نامه های کرسنت را روی میز مذاکره گذاشت و خواهان اصلاح مواردی شد که نهادهای نظارتی نیز خواهان اصلاح آن بودند. این مذاکرات از ۱۳۸۵ بطور جدی شروع شد و جلسه های بسیاری میان وزارت نفت و مسئولان شرکت کرسنت انجام شد.
به هر ترتیب بعد از گزارش و هشدارهای گوناگون نهادهای امنیتی و نظارتی همچون شورای عالی امنیت ملی، سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات و... پیرامون لطمه ها و انتقادات مختلف، دستور لغو این قرارداد از جانب رئیس وقت دیوان محاسبات صادر شد.
در این دوره سهمیه بندی سوخت در ایران برای هدف مندی مصرف به مرحله اجرا درآمد. علت سهمیه بندی بنزین هم این بود که ایران نزدیک به یک سوم از بنزین مصرفی را وارد می کرد و برآوردها نشان می داد که این کشور بطور متوسط سالانه بیشتر از پنج میلیارد دلار بنزین برای مصرف داخلی واردات دارد.
هامانه در ۱۳۸۶خورشیدی به دنبال اختلاف نظر با رئیس دولت از سمت خود برکنار شد. وی متولد یزد و سابقه طولانی در نفت داشت و از ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴خورشیدی معاون نامدار زنگنه بود.
وزیری هامانه ۲ سال پس از برکناریش از وزارت نفت فاش کرد که از طرف احمدی نژاد برای برکناری تعداد بیشتری از مدیران وزارت نفت تحت فشار بوده و در نهایت به همین خاطر از وزارت نفت برکنار شده است. او گفت «مشکل احمدی نژاد با نحوه مدیریتم بود. چونکه معتقد بود تغییرات مدیریتی باید هر چه زودتر صورت گیرد. در صورتیکه من ۳۰ سال در نفت بودم و این مسئله را درک کرده بودم که تغییر شتاب زده مدیریتی در نفت تنها منافع کشور را گرفتار مشکل می کند. باید تاکید کنم من با تغییر مدیریتی در نفت مخالف نبودم اما با تغییر شتاب زده هنوزم مخالفم. اما متأسفانه ایشان برای تغییر مدیریت در نفت به شدت فشار می آوردند در صورتیکه من این امر را به صلاح کشور در آن شرایط نمی دانستم».

بیژن نامدار زنگنه(۱۳۷۶-۱۳۸۴)

«بیژن نامدار زنگنه» اهل کرمانشاه و دانش آموخته مهندسی عمران است. از ۱۳۵۹خورشیدی کار خودرا در کابینه محمدعلی رجایی و در جایگاه معاون فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شروع کرد و در دولت اصلاحات سکان نفت را در اختیار گرفت تا سالهای بعد جایگاهش بعنوان شیخ الوزراء تثبیت شده باشد.
زنگنه بنابه دعوت مدیران وقت جهاد سازندگی به عضویت شورای مرکزی این نهاد درآمد و با تشکیل وزارت جهاد سازندگی از ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۷خورشیدی بعنوان اولین وزیر جهاد سازندگی فعالیت کرد و بعد از آن در فاصله سالهای ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۸ عهده دار وزارت نیرو بود. وی در کابینه اول و دوم آیت الله هاشمی از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶ برای ۲ دوره متوالی نیز سکان وزارت نیرو را در دست داشت.
هنگامی که زنگنه در دولت اصلاحات سکان نفت را در دست گرفت در ۱۳۸۱خورشیدی قراردادی گازی بین ایران و شرکت اماراتی «کرسنت پترولیوم» به نام کرسنت به امضا رسید؛ قراردادی که در آن قرار شد ایران گاز ترش(فرآوری نشده) تولیدی میدان گازی سلمان را به مدت ۲۵ سال و از شروع سال ۱۳۸۴خورشیدی، به امارات متحده عربی صادر کند. حجم صادرات هم قرار بود از ۵۰۰ میلیون مترمکعب گاز شروع و به تدریج به ۸۰۰ میلیون مترمکعب در روز برسد.
قراردادی که در سالهای آتی از ۲ جنبه قابل بررسی شد؛ از یک طرف امضای آن موجب برقراری تعامل اقتصادی با امارات با افق وابسته کردن به گاز ایران می شد و از سویی این قرارداد با مخالفانی در داخل ایران روبرو بود که از همان ابتدا فریاد ارزان فروشی گاز سردادند و تا کنون ادامه دارد.
در اواخر دولت هشتم، سازمان بازرسی کل کشور، حسن روحانی دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی کشور و حمیدرضا کاتوزیان رئیس کمیسیون انرژی مجلس ایراداتی در ابعاد تجاری، اقتصادی، حقوقی، فنی و امنیتی به این قرارداد گرفتند
در دوره وزارت زنگنه تولید نفت ایران افزایش و ۱۰ فاز میدان عظیم گازی پارس جنوبی به بهره برداری رسید. نامدار زنگنه قبل از وزارت نفت، وزارت جهاد سازندگی و نیرو را در کارنامه خود داشت و از این حیث می توان تا آن زمان وی را یکی از وزرای باسابقه در دولت اصلاحات دانست که توانست کارنامه قابل قبولی از خود ارائه دهد.

غلامرضا آقازاده(۱۳۶۴-۱۳۷۶)

در شهریور ۱۳۶۴خورشیدی «غلام رضا آقازاده» متولد خوی و دانش آموخته مهندسی کامپیوتر و یکی از اعضای فعال حزب جمهوری اسلامی ردای وزارت نفت را به تن کرد تا بتواند دوره ای طولانی یعنی تا شهریور ۱۳۷۶ خورشیدی در این کسوت بماند.
آقازاده زمانی سکان نفت را در اختیار گرفت که جنگ تاثیرات زیادی بر این ماده حیاتی گذاشته بود. سال شروع وزارتش، سالی تعیین کننده در این عرصه بود و با وجود افزایش تولید نفت، درآمد نفتی به ۱۳.۹ میلیارد دلار رسید و این سرآغاز دورانی سخت برای ایران در بازارهای جهانی بود.
در ۱۳۶۵با رکورد کمترین درآمد نفتی در دوران جنگ روبرو شد. در این سال ۵.۹ میلیارد دلار سهم نفتی کشور بود. هرچند در سالهای بعد این رکورد مناسب نشد اما ایران در ۱۳۶۶توانست ۹ میلیارد دلار نفت به بازارهای جهانی صادر کند اختتام جنگ نیز نتوانست این وضعیت را بهبود بخشد چونکه در ۱۳۶۷خورشیدی ۷.۶ میلیارد دلار از محل صادرات نفت به بازارهای جهانی درآمد به دست آمد.
با توجه به بررسی های به عمل آمده ایران در فاصله ۱۳۵۹ تا اختتام ۱۳۶۷، نزدیک به ۱۱۰ میلیارد دلار نفت راهی بازارهای جهانی کرد که این رقم بطور متوسط سالیانه ۱۳ میلیارد و ۷۲۵ میلیون دلار می رسید شروع دوران سازندگی جان تازه ای به صادرات نفت داد. بدین سان که سیاستگذاری هشت ساله در صنعت نفت دولت سازندگی به افزایش تولید نفت خام، تقویت جایگاه سیاسی نفت در اوپک و ایجاد زیرساخت های جدید در این صنعت به ویژه پتروشیمی منجر گردید.
سرانجام آقازاده در دولت اصلاحات صندلی خودرا به نامدار زنگنه داد و خود به سمت ریاست سازمان انرژی اتمی رسید تا از یک پست حساس به پست حساس دیگری نقل مکان کند.

محمد غرضی(۱۳۶۰-۱۳۶۴)

«محمد غرضی» که در ۱۳۲۰خورشیدی در اصفهان به دنیا آمد و مهندس برق بود، بعد از اسارت سلف خود مامور شد سکان وزارت نفت را در اختیار بگیرد.
در این زمان بااینکه کشور در دوران جنگ به سر می برد اما دوران ثبات در وزارت نفت شروع شد. غرضی تا ۱۳۶۴ خورشیدی وزیر نفت ماند و در دوران وزارت وی قیمت نفت به هفت دلار به ازای هر بشکه رسید.
در این دوره جنگ تحمیلی اثرات نامطلوبی بر نفت ایران گذاشته بود. به این صورت که پالایشگاه های ایران به پالایشگاه های شیراز با ظرفیت حدود ۴۰ هزار بشکه، پالایشگاه کرمانشاه با ۲۵ هزار بشکه، پالایشگاه تهران با ۲۰۰ هزار بشکه، پالایشگاه تبریز با ظرفیت ۱۰۰ هزار بشکه، پالایشگاه لاوان با ۱۵ هزار بشکه و پالایشگاه اصفهان با ۲۰۰ هزار بشکه محدود شد.
در طول این سال ها نیروهای بعثی پالایشگاه ها و مسیر خطوط انتقال نفت به پالایشگاه ها را مورد حمله قرار می دادند. برای نمونه به پالایشگاه تبریز حدود ۲۸ بار حمله شد. بندر ماهشهر و تأسیسات بندر امام نیز به سرعت درگیر جنگ بود به شکلی که فعالیت هایش متوقف گردید.
در دوره جنگ میادین گازی از خطوط جنگی دور بودند و امکان توسعه داشتند. در آن دوره میدان گازی گورزین در جزیره قشم و میدان گازی سرخون در شمال بندرعباس توسعه یافتند و از پالایشگاه گاز هاشمی نژاد بهره برداری و خط لوله سرخس- نکا کامل شد و پالایشگاه کنگان ساخته شد.
غرضی از بنیان گذاران سپاه پاسداران بود و علاوه بر وزارت نفت، نمایندگی مجلس و وزارت پست، تلگراف و تلفن را در کارنامه خود دارد. وی یکی از کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ خورشیدی بود که نتوانست آرای لازم را کسب کند.

محمدجواد تندگویان(۱۳۵۹-۱۳۶۰)

با روی کار آمدن دولت محمدعلی رجایی، «محمدجواد تندگویان» دانش آموخته مدیریت صنعتی که در تهران به دنیا آمده بود، سکان وزارت نفت را در دست گرفت.
چند روز قبل از شروع فعالیت تندگویان بعنوان وزیر نفت، تهاجم عراق به ایران شروع شده بود و اولین اقدام وی در این جایگاه، سازماندهی کارکنان وزارت نفت و شرکت های تابعه برای حفاظت از تأسیسات نفتی مستقر در خوزستان بود.
تندگویان در آبان ۱۳۵۹ خورشیدی و درحالی که بیش از یک ماه از وزارتش نمی گذشت برای بازدید از پالایشگاه آبادان به جنوب رفت که در جاده ماهشهر به آبادان، توسط نیروهای ارتش بعثی عراق دستگیر شد و بعد از سال ها تحمل اسارت و شکنجه، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

علی اکبر معین فر(۱۳۵۸-۱۳۵۹)

«علی اکبر معین فر» متولد تهران، دانش آموخته مهندسی زلزله و از اعضای نهضت آزادی بود که در بحبوحه انقلاب اسلامی که اعتصاب کارکنان شرکت نفت مشکلاتی را برای تامین نفت مردم به وجود آورده بود، امام خمینی(ره) هیاتی سه نفره شامل مهدی بازرگان، آیت الله هاشمی رفسنجانی و معین فر را مأمور رسیدگی به وضعیت پیش آمده کرد و همین نشان میدهد وی در چه رده ای از جایگاه سیاسی و اعتبار برخوردار بوده است.
نخستین روزهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی زمانی که دولت موقت بعنوان دومین نهاد رسمی جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت، مهندس سوداگر در قامت رئیس دولت موقت معین فر که در ایده تشکیل این وزارتخانه سهم و نقش به سزایی داشت، بعنوان وزیر نفت انتخاب و معرفی نمود. بدین سان معین فر ۵۰ ساله عنوان اولین وزیر نفت ایران را به خود اختصاص داد.
وی در اولین گفت وگوی مطبوعاتی خود گفت سیاست آینده فروش نفت و صدور آن به خارج هم اکنون تغییری نخواهد یافت. همین طور وی خبر از تولید روزانه چهار میلیون بشکه نفت در روز داد.
با این وجود شرکت ملی نفت که با حضور معین فر به وزارتخانه تبدیل گشته بود، تغییر و تحولات آنچنانی نیافت. حتی چارت سازمانی موقتی تعریف شده هم چارت کوچک و جمع و جوری بود که در شروع کار ساختمانی جدا از ساختمان های شرکت ملی نفت داشت و با ۲۰ کارمند آغاز به کار کرد.
یکی از اتفاقات مهم در زمان مدیریت معین فر بر وزارت نفت، حضور نماینده ایران در اوپک بود. قبل از انقلاب شرکت ملی نفت بعنوان نماینده ایران در جلسات اوپک شرکت نمی کرد بلکه وزیر دارایی بود که در جمع وزرای نفتی سایر کشورها حاضر می شد.
با این حال، در تلاطمات سیاسی سالهای نخست انقلاب، وزارت معین فر کمتر از یک سال طول کشید و در سوم مهر ۱۳۵۹ خورشیدی کار او اختتام پذیرفت.



منبع:

1400/05/26
21:05:56
5.0 / 5
181
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۴ بعلاوه ۲
برتریها bartariha
bartariha.ir - حقوق سایت برتریها محفوظ است

برتریها

معرفی برترینهای فناوری و وبسایتها